«Дзень за днём» - аўтафікшн пра жыццё з хранічным болем. Аўтагераіня тэксту Ганны Фішман сутыкаецца з сімптомам, для якога не знаходзіцца ні прычыны, ні - што важней - эфектыўнай тэрапіі. Яна адчувае пастаянны галаўны боль, які не дазваляе ёй заставацца сабой. Страчваючы ранейшыя апоры, гераіня-Аня перажывае збой у важнай частцы ідэнтычнасці - уласным целе. З дапамогай прыёмаў ліста аб траўме пісьменніца Ганна спрабуе перадаць і апрануць словы тое, што амаль немагчыма выказаць.