Утагава Хірасігэ (1797–1858) быў адным з апошніх вялікіх мастакоў традыцыі укіё-э. Укіё-э, што літаральна азначае «карціны плывучага свету», быў асаблівым жанрам мастацтва, які квітнеў паміж XVII і XIX стагоддзямі і стаў характарызаваць візуальнае ўяўленне заходняга свету пра Японію. У многіх адносінах вобразы геданізму, сцэны укіё-э часта ўвасаблялі яркія агні і славутасці Эда (сучаснага Токіа): прыгожых жанчын, акцёраў і змагароў, гарадское жыццё і ўражлівыя пейзажы.

Нягледзячы на ​​тое, што ён захапіў разнастайныя сюжэты, Хірасігэ быў найбольш вядомы сваімі пейзажамі, апошняй з іх была серыя шэдэўраў пад назвай «Сто знакамітых відаў Эда» (1856–1858), у якой былі адлюстраваны розныя сцэны горада на працягу сезонаў, ад шумных гандлёвых вуліц да цудоўных вішнёвых садоў.

Гэта перадрукоўка зроблена з аднаго з найлепшых поўных арыгінальных камплектаў гравюр на дрэве, якія належаць Мемарыяльнаму мастацкаму музею Ота ў Токіа. Кожная са 120 ілюстрацый суправаджаецца апісаннем, што дазваляе чытачам акунуцца ў гэтыя прыгожыя, яркія краявіды, якія сталі парадыгмамі японізму і натхнілі мастакоў імпрэсіяністаў, постімпрэсіяністаў і мадэрн, ад Вінцэнта ван Гога да Джэймса Мак-Ніла Уістлера.