Паэтычны зборнік Андрэя Бондара, паэта, перакладчыка і публіцыста, аўтара кніг «Першабытныя формы ўласнасці» (2004) і «Морквенны лёд» (2012), характарызуецца тыповымі рысамі творчага крызісу, які, аднак, упісваецца ў больш шырокую карціну існавання асобы — крызіс сярэдзіны жыцця. Немагчымасць пісаць па-старому падштурхнула аўтара да думкі, што паэзіяй можа стаць усё. Таму кніга адзначаецца максімальнай ступенню мазаічнасці мастацкага мыслення, абсурдызму, прымітывізму і шматжанравасці. Класічны чатырохрадкоўе, верлібр, афарызм, японскі хоку і рускі частушу — гэта толькі вяршыня жанравага айсберга. Галоўнай тэмай кнігі сталі таямніцы ўкраінскай калектыўнай душы і яе барацьба з расійскім імперыялізмам.