Павольна, але дакладна пішу літаратурны тэкст пад працоўнай назвай: "Старыя, ці — Пераможца Цой". Знаходжуся як бы ў творчай камандзіроўцы ў свеце старых - тут і спартсмены, і 90-гадовага ветэрана па бальніцах катаў, а пасля хаваў, і сярод старых дурняў-пісьменнікаў круціўся... Карацей, у мяне ветэран спорту, дыскабол, пазіруе на помнік Цою . Яго скульптарка ўбачыла алегорыю ў выглядзе антычнай выявы. У яе прозвішча Цой. У яе муж карэец Цой. Яна фанатка з дзяцінства. У канцы з'яўляецца раўнівы карэец, ударае жонку па прозвішчы Цой, дыскабол пачынае рух (ён ужо перарадзіўся ў таго самага Цоя), выпускае дыск і забівае Цоя нетутэйшага... Як добра быць вар'ятам!
В. Рэкшан, 25.01.2018

У сусветнай літаратуры ёсць напрамак, які называецца літаратурай дзіцячай. Але няма літаратуры для, скажам так, якія даўно жывуць. Будзем лічыць, што дадзеная кніга першая афіцыйна пазначаная для тых, каму 60+. Дзіцячыя кнігі чытаюць людзі розных узростаў. З прапанаваным раманам могуць і нават павінны азнаёміцца ​​ўсё. "А прычым тут Цой?". Адкажу: "Цой у маім рамане той самы. Без падману. Бо ён назаўжды малады".
В. Рэкшан