«Менш значыць больш» стала мантрай сучасных гуру мінімалізму, якія абяцаюць, што збавенне ад залішняй колькасці рэчаў - гэта ключ да рашэння большасці праблем. Мінімалізм набыў вялізную папулярнасць. З'явілася цэлая індустрыя, якая прапануе модныя дызайны інтэр'ераў, мінімалістычныя брэнды адзення, гаджэты, кнігі, падкасты, прысвечаныя гэтаму напрамку.

Кайл Чайка, вядомы культурны аглядальнік, крытык, мастацтвазнаўца на працягу многіх гадоў вывучае мінімалісцкія трэнды. Ён лічыць, што прычыны нашага імкнення да вызвалення ад лішняга значна глыбейшыя, чым мы думаем.

Пошукі прыводзяць аўтара да філасофскіх і духоўных вытокаў мінімалізму, а таксама да гісторый сапраўдных мінімалістаў - мастакоў, архітэктараў, музыкаў. Чайка даследуе іх незвычайнае жыццё, узлёты і падзенні, месцы, дзе яны працавалі - ад лофтаў Манхэтэна да пустыні Тэхаса і завулкаў Кіёта, - і прыходзіць да высновы, што збавенне ад рэчаў і праслухоўванне тэматычных подкаст не можа імгненна зрабіць вас шчаслівым.

Мінімалізм - гэта не хвароба і не лекі, гэта яшчэ адна спроба пражыць гэтае жыццё свядома і правільна.

Унесці парадак у хаос навакольнага свету нашмат цяжэй. Як зладзіцца з шумнымі вуліцамі, натоўпамі людзей у вялікіх гарадах і дакучлівымі выявамі, якія без усякай сістэмы вывальвае на нас рэклама. Лічбавая прастора таксама вельмі шумная. Мы прыходзім у больш-менш чыстыя офісы ці кафэ і абаткнемся ў тэлефоны ці наўтбукі. І тут жа нашы вочы падвяргаюцца сапраўднай бамбардзіроўцы з боку сацыяльных сетак, у вушы ўрываецца музыка ці падкасты, а ў мозг - загалоўкі СМІ або твіты. Галовы ў нас захламлены ані не менш, чым кватэры.