Лічбавыя тэхналогіі, вялікія дадзеныя, тэхналагічныя гіганты, машыннае навучанне і штучны інтэлект вырабляюць рэвалюцыю як у інструментах эканамічнай навукі, так і ў з'явах, якія яна вывучае, асэнсоўвае і спрабуе фармаваць. У сваёй кнізе «Вінцікі і пачвары» Дыяна Койл даследуе найсур'ёзныя праблемы і новыя магчымасці, з якімі сутыкаецца сучасная эканоміка, і аналізуе, што трэба зрабіць, каб дапамагчы палітыкам справіцца з глабальнымі выклікамі - ад наступстваў пандэміі і няроўнасці да запаволення росту і кліматычнага крызісу.

На думку Койл, традыцыйная эканамічная навука да гэтага часу разглядае людзей як «шрубкі» - рацыянальных, ашчадных, незалежных агентаў, якія дзейнічаюць у дакладна вызначаных умовах. Аднак лічбавая эканоміка значна больш характарызуецца "пачварамі" - некантралюемымі, якія нарастаюць як снежны ком і сацыяльна абумоўленымі невядомымі. Горш таго, разглядаючы людзей як шрубкі, эканоміка сама спараджае пачвар, застаючыся без прылад для разумення новых праблем. У сувязі з гэтым Койл ставіць важныя пытанні: ці актуальны эканамічны індывідуалізм у лічбавую эпоху, ці не час па-новаму вымяраць рост і прагрэс і ці можа эканоміка быць аб'ектыўнай, калі яна ўплывае на тое, што вывучае?