Свой галоўны твор - цыкл раманаў "У пошуках страчанага часу" - французскі пісьменнік Марсэль Пруст (1871-1922) ствараў на працягу чатырнаццаці гадоў, аж да самага канца свайго жыцця.
У гэтым манументальным творы, які называюць і раманам-сімфоніяй, і раманам-саборам, і раманам-ракой, аўтару ўдалося сумясціць грандыёзнасць пабудовы з непаўторнай тонкасцю погляду на свет, прадставіць прынцыпова новы тып мастацкай рэфлексіі, які стаў адным з самых значных адкрыццяў у мастацтве ХХ стагоддзя.
У выданні «У пошуках страчанага часу» публікуецца ў класічным перакладзе М.М. Любімава, апошні, сёмы том - у перакладзе А.М. Смірновай. Структура твора пры гэтым дапускае розныя спосабы чытання: кожная з кніг адначасова ўяўляе сабой і звяно ў ланцугі ўсяго апавядання, і аўтаномнае тварэнне.