Другая кніга гутарак мастака Вадзіма Захарава з філолагам і сааўтарам многіх праектаў Марыяй Парудамінскай прысвечана шматлікім суаўтарствам Вадзіма з вядомымі маскоўскімі канцэптуальнымі мастакамі Ігарам Лутцам, Віктарам Скерсісам, Надзеяй Стаўпоўскі, Юрыем Альбертам, Сяргеем Ануфрыевым. Юрыем Лейдэрманам, Іванам Чуйковым і Сабінай Хэнсген з 1978 па 2009 год. Таксама ў кнізе распавядаецца аб супрацоўніцтве з кампазітарам Іванам Сакаловым (1997–1998, 2006–2007) і досведзе працы з нямецкім мастаком Нікласам Нічцы (2010–2016).

Сутнасць і сэнс гэтага выдання – паказаць бязмежную плынь эксперыментаў у мастацтве, якія часта ажыццяўляліся паралельна, а часам насуперак асноўнай творчай дзейнасці Захарава, апісанай у першай кнізе – “Мастак павінен думаць!”. Без гэтых эксперыментаў, незалежна ад таго, ці ўдаліся яны ці не, складана ўявіць сабе паўнацэнную творчасць. Суаўтарства - метад выхаду з аўтарскага тупіку, адхіленне ў бок ад накатанай дарогі. У гэтай кнізе мы спрабуем казаць аб выжыванні паняцця "свабода" ў сумесных творчых лабараторыях. На думку Вадзіма Захарава, суаўтарства - самы дэмакратычны творчы метад, які толькі можна сабе ўявіць. У ім ёсць значна шырэйшая палітра для творчасці, чым у замкнёных на сябе практыках. АЛЕ! Суаўтарства, як моцны наркотык, можа прывесці і да шпіталізацыі.