У гэтай кнігі чатыры ананімныя аўтары. Але іх - валанцёраў, якія жывуць у Расіі, якія вывозілі і працягваюць вывозіць мірных жыхароў Украіны з-пад бамбёжак, - значна больш. Усе гэтыя гады, што ідзе вайна, яны дзейнічаюць: сустракаюць на прапускных пунктах паміж Расіяй і Украінай, прывозяць у бяспечныя цёплыя кватэры, дзе можна выдыхнуць, забяспечваюць чамаданамі, ежай і адзеннем, а потым праводзяць на межах, адкуль у бежанцаў пачынаецца шлях у Еўропу. А яшчэ яны слухаюць. Часта яны становяцца першымі слухачамі для тых, хто перажыў страшнае. Так, гэта небяспечна. Валанцёры рызыкуюць жыццём і свабодай. Але інакш - не могуць. Гэтая кніга напісана не для таго, каб нам, чытачам, у чарговы раз жахацца і сыпаць соль на раны. Яна патрэбна, каб даведацца, як усё ёсць на самой справе.