Кніга распавядае пра ўзаемаадносіны самага “хуткага” з мастацтваў з навакольным часам і прасторай, пра тое, як мянялася рускамоўная музыка ў розныя перыяды пуцінскай эпохі. Сярод герояў — Барыс Грабеншчыкоў, Юрый Шаўчук, Земфіра, "СБПЧ", Noize MC, Манетачка, Shortparis і яшчэ дзясяткі музыкаў, пад песні якіх прайшла першая чвэрць гэтага стагоддзя. Гарбачоў піша не толькі аб узаемадзеянні культуры і грамадства, але і аб сваіх сустрэчах з музыкамі, аб тым, як знешнія абставіны ўплывалі на асабістае ўспрыманне музыкі, а музыка - на жыццё аўтара.

Аляксандр Гарбачоў - аўтар біяграфіі лідэра «Грамадзянскай абароны» «Ён убачыў сонца. Ягор Летаў і яго час» (2025), аўтар-укладальнік кнігі «Не трэба саромецца. Гісторыя постсавецкай поп-музыкі ў 169 песнях» (2021), суаўтар кнігі «Песні ў пустату. Страчанае пакаленьне расейскага року 1990-х”.